محرم که می آید و بیرق های سیاه برافراشته می شود احساس غریبی به درون هر انسان آزاده و آگاهی اعم از مسلمان وغیر مسلمان سرک می کشد . چتر سیاه غم بر آسمان دل سایه می اندازد و چشمها بارانی می شود. گویی حوادث سال 61 هجری یکایک در پیش چشم رژه می روند و هر یک فصلی از کتاب انسانیت را دوباره مرور می کنند...

اینکه چرا این مجموعه توانسته همراهی مخاطب را داشته باشد بیش از هر چیز به رعایت جزئیات در ترسیم فضایی دقیق از محیط و ارتباطات انسانی بر می گردد و این مساله همگامی پنج عنصر فنی کارگردانی، فیلمنامه، بازیگری، فیلمبرداری و طراحی صحنه و لباس را به رخ می کشد.

به واقع ترکیب درست این عناصر فنی یک اثر شکیل را به وجود آورده که البته به لحاظ تم روایی دارای آن نقاط اوج و فرود هیجان ساز نیست و به همین علت گاه به ریتم کندی می رسیم که جریان سریال را در یک رکود قرار می دهد به گونه ای که حتی اگر چند قسمت از این مجموعه را نبینیم چیز خاصی را از دست نداده ایم.

البته این مساله یعنی پرهیز تعمدانه کارگردان از نقاط عطف در فیلمنامه باعث جاافتادگی بهتر شخصیت ها و ارتباط گیری بیننده با مجموعه شده است و حال و هوایی متفاوت به شب های مخاطب ایرانی بخشیده است. بدینسان وضعیت سفید را می توان برآیند نگاه درست کارگردانی دانست که با ادغام دو عنصر مطابقت زمانی با ساختار فنی مجموعه یک اثر ماندگار را خلق کرده است.

پوشش، گویش، محیط طبیعی، ویژگی های روان شناختی و جامعه شناختی، آداب و سنت های ملی و مذهبی در کنار رعایت بسیاری از مسایل در ظاهر کم اهمیت چون بهره گیری از صداهای طبیعی و محیطی در خلق موقعیت های درام یا بهره گیری از تکنیک صداگذاری سر صحنه و استفاده از آواهای آشنا برای جامعه زمان جنگ همچون اعلام رادیویی وضعیت مناطق جنگی یا آژیرهایی که دو وضعیت سفید و قرمز را نمایانگر می ساخت تجربه ای ماندگار را سر و شکل بخشیده است.

تجربه ای که از نمونه قبل تر از خود یعنی نابرده رنج که با هیجان گروهی از منتقدان روبرو شد یک سر و گردن بالاتر است و می تواند به نمونه ای اصیل از یک درام خانوادگی ایرانی با محوریت انقلاب و جنگ در قاب تلویزیون بدل شود.
............./
نیما بهدادی مهر

فیلم نیوز: این روزها مجموعه ای در حال پخش از شبکه سوم سیماست که به زعم قدیمی ها بهترین تصویر ارائه شده از جامعه دوران جنگ به شمار می رود.

-امیر طفل دیوانه درون ماست . کافی است کمی دست این طفل دیوانه را باز بگذاریم ، آن وقت عاشق که بشود ، نه تنها کوچه را بلکه تمام وجودتان را چراغانی می کند...!

«فیلم ساختن، مونتاژ کردن و سرهم‌کردن حوادث نیست؛ بلکه نشان دادن لحظه‌هایی است که فشردگی عصبی پنهان این حوادث را بروز می‌دهد. پرسوناژهای یک تراژدی، مکان آن، هوایی که آنجا تنفس می‌کنیم، دقیقه‌هایی که قبل از وقوع تراژدی و پس از آن می‌آیند، لحظه‌هایی که اتفاق نمی‌افتد و کلمه‌ای که رد و بدل نمی‌شود؛ گاهی از خود تراژدی هم مجذوب کننده‌تر است.»-میکل‌آنجلو آنتونیونی

هدف رئالیسم...

«وضعیت سفید»

وضعیت اسفید، گه دلتنگ یارم می‌کند

چون که می‌نالد همه عود و سه تارم می‌کند

خانم شیرین، قوی باش اشک‌هایت پاک کن

اخم و خشم و آن سکوت تو خمارم می‌کند

خسرو و فرهاد احوال مرا نشنیده‌اند

داد از آن روزی که هریک تارومارم می‌کند

خویشتن شیرینی من حیف شد حاصل نشد

جای تو خالی، چه خرما خنده‌دارم می‌کند!

لاک قرمز خوب شد، هرگز که دستانت ندید

ورنه آن آتش‌زبانت سربه‌دارم می‌کند

هرچه دیدی از کمک‌هایم عمومی باشَدَت

این منیره گیر داده، خواستْگارم می‌کند

من که نامم را کثافت کرده‌ام در راه تو

فحش بدتر هم کفایت نیست، زارم می‌کند

این رضای عمّه دائم تکّه بارم می‌کند

پیش چشمان خیالت بیش خوارم می‌کند

همدم شب‌های تاریک اتاق آهنی

ریسه‌های لامپ دارد باز، نازم می‌کند

آب قند هر که جز تو تلخ آبی بیش نیست

“زنده ای؟ خوبی؟” ز کارم شرمسارم می‌کند

شرشر آبی که دارد می‌رود اشک من است

ای خدا، من مسخره، تحلیل بازم میکند!

ای که من دل در تو بستم خاطرت را خواهمی

جان من برگرد، کاین نعمت خدایم می‌کند

========== محمد قدرتی – چهارشنبه ۲۵ آبانماه ۱۳۹۰==========

توضیحات:

بیت اول: به ناچار، برای تطابق وزن، “اسفید” را به جای “سفید” به کار بردیم.

بیت چهارم: “خویشن شیرینی” هم همان “خود شیرینی” خودمان است؛ فقط بسته بندی اش عوض شده!

بیت یازدهم: «… خدایا، خود من مسخره ام! باز هم دارد تحلیل می کند.»

بیت دوازدهم: گفتم یک چیزی هم از کارگردان بگویم. با پوزش فراون از آقای نعمت الله!

به گزارش شبکه ایران، عباس غزالی که این روزها با بازی نقش بهروز در مجموعه تلویزیونی«وضعیت سفید» به چهره‌ای شناخته شده میان مخاطبان تلویزیونی تبدیل شده است در گفت‌وگویی با بیان مصائب و مشکلاتش برای رسیدن به حرفه بازیگری گفته است روزی به هر دری زده تا دیده شود، تا بازی کند، تا دیگر نگاه سنگین پدر و مادر و اطرافیانش آزارش ندهد، تا برای درآوردن پول دیگر مجبور نباشد در بازار کارتُن‌های سنگین را جابه‌جا کند، تا دیگر در انبار کارتن‌ها به خاطر کارش زار نزند و برای اینکه کسی صدای گریه کردنش را نشنود، دستانش را گاز نگیرد! بخش‌هایی از مصاحبه غزالی را با ایده‌آل در ادامه می‌خوانید.